η διαδρομή του προϊόντος

fill-up procedure

σενάριο Refueling

ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΜΗΧΑΝΗ / τροφή-καύσιμο / διακοπές-επαναφόρτιση μπαταριών /
ύπνος-ανάκτηση δυνάμεων / διασκέδαση-ψυχική ανανέωση

ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ > ΖΩΗ

Η μηχανή επινοήθηκε για να εξυπηρετεί τον άνθρωπο. Τώρα ο άνθρωπος ζει σα μηχανή.
Καταναλώνει και παράγει έργο. Είναι η φύση του βασισμένη στην κατανάλωση, πλέον όμως καταναλώνονται τα πάντα και με πολύ γρήγορο ρυθμό. Ο άνθρωπος (σώμα+νους) έχει ανάγκη από πολλές προσλαμβάνουσες για να καλύψει τις ανάγκες του. Πεινάει όχι μόνο για τροφή. Αλλά για ασφάλεια, βιώματα, αγάπη, τέχνη, ανθρώπους. Και καταναλώνει. Πέρα από τα καύσιμα-ποτό και φαγητό, καταναλώνει πληροφορίες, γνώση, αισθήματα, φιλοδοξίες, εμπειρίες, σχέσεις.
Ο τρόπος και οι ταχύτητες της σημερινής ζωής έχουν διαμορφώσει έναν άνθρωπο έτοιμο να εκμεταλλευτεί όσα του προσφέρονται στην καλύτερη δυνατή ποιότητα και ποσότητα με δυσμενείς συνέπειες στη διάρκεια, στην εμβάθυνση, στην συνειδητοποίηση και απόλαυση των βιωμάτων του και τελικά στην πληρότητά του.
Τελικά, πότε είναι ευτυχισμένος;
Ως πού η υπερκατανάλωση τον ικανοποιεί και πότε τον δεσμεύει;
Γιατί όταν νιώθουμε άσχημα, η κατανάλωση μοιάζει θεραπευτική;

Ένα σενάριο-ωδή στον καταναλωτισμό των πάντων, μια μηχανοποίηση του τρόπου κατανάλωσης ίσως μας εξυπηρετήσει και απελεύθερωσει ή ακόμα ίσως μας ανοίξει τα μάτια!

refuel

ανεφοδιασμός

Με πληγώνει φοβερά η ποσότητα ύλης που καταναλώνω και πετάω καθημερινά. Αισθάνομαι πως παράγω πάρα πολλά σκουπίδια.Το μεγαλύτερο ποσοστό οφείλεται σε συσκευασίες αναλώσιμων προιόντων που ψωνίζω από το supermarket. Σαφώς και ανακυκλώνω πλαστικό και γυαλί, αν και δεν μου είναι και πολύ εύκολο καθώς πρέπει να κάνω ολόκληρο ταξίδι για να βρω ανάλογους κάδους. Θα με καθυσήχαζε αρκετά να ζω σε μια χώρα με βέλτιστο σύστημα ανακύκλωσης όπως η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γερμανία, που έχουν συγκεκριμένες σακούλες και κάδους για το κάθε είδος σκουπιδιού και ρίψη αυτών σε επίσης συγκεκριμένες μέρες και ποσότητες, πράγμα που ίσως στενεύει κάπως τα περιθώρια της άμετρης κατανάλωσης σκουπιδιών.

Ωστόσο, δεν πιστέυω απόλυτα ότι η ανακύκλωση είναι πανάκεια. Για μένα η ιδανική σκουπιδόπολη θα ήταν βασισμένη σε ένα σύστημα επανάχρησης των συσκευασιών. Να είχε ο καθένας μια σειρά από δοχεία και κουτιά από ανθεκτικά υλικά για όλα τα αναλώσιμα, φαγώσιμα και μη, και απλώς να τα ξαναγέμιζε. Όπως στο βενζινάδικο ή, όπως γίνεται με τα μελανάκια του εκτυπωτή, τα ξαναγεμισμένα. Οι οργανωμένες νοικοκυρές πάντα έχουν δοχεία γυάλινα κυρίως όπου θα βγάλουν τα μακαρόνια, τα τυριά, τα δημητριακά και τα άλλα συναφή από την ευτελή συσκευασία του supermarket και θα τα βάλουν σε αυτά. Και καλύτερα προστατευμένα και πιο chic.

Αυτή η νοσταλγική διάθεση να τα αγοράζουμε όλα χύμα, όπως παλιά στον μπακάλη, σε συνδυασμό τον αυτοματισμό που θα εφαρμοζόντουσαν σήμερα, δηλαδή με αυτόματους μετρητές λίτρων ενσωματωμένους στις δεξαμενές και ζυγαριές ακριβείας όπου ο καταναλωτής απλά πατά κουμπάκια, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ρετρο-φουτουριστικό μοντέλο καταναλωτισμού.

χυμα

συσκευασμένα

Kitchen Organization

Kitchen Organization
Originally uploaded by Merelymel13

remind me

TESCO

Την πρώτη φορά που έτυχε να ζήσω σε πόλη με supermarket της αλυσίδας TESCO το επισκέφθηκα τέσσερις φορές σε μια βδομάδα για να κάνω τα ψώνια της βδομάδας. Το εικοσιτετράωρο ωράριό του σε συνδυασμό με τα καινούρια προιόντα, που ήταν διαφορετικά από αυτά της χώρας μου, αποδείχτηκε εκρηκτικός μηχανισμός που απογείωσε τα καταναλωτικά μου αισθήματα.

Μου φάνηκε εξωφρενικά βολικό που δεν έπρεπε να καταπιεστώ καθόλου για την ώρα που θα επέλεγα να κάνω τα ψώνια μου. Έτσι πήγαινα πάντα μεταμεσονύκτιες ώρες και το θέαμα που αντίκρυζα εκεί ήταν απίστευτο: το supermarket ήταν φυσιολογικά γεμάτο όλες τις ώρες πράγμα που ενίσχυε το αίσθηση της απώλειας του χρόνου. Στο supermarket, άλλωστε, ο χρόνος καταργείται. Δεν ελέγχεις τί ώρα είναι έξω, καθώς δεν έχεις επαφή με αυτό. Επίσης, η απίστευτη πληροφορία και ποικιλία σε οδηγεί στο να ξεχαστείς χαζεύοντας. Έκανα το τεστ σε διάφορες ώρες και μέρες, μεσάνυκτα, χαράματα, κυριακές και αργίες και τους πιθανούς τους συνδυασμούς αλλά ποτέ δεν κατάφερα να το βρω άδειο από κόσμο.

Από την άλλη, με ενθουσίασαν τα προιόντα που ήταν ξένα και νέα στα μάτια μου. Όχι ότι ήταν τίποτα το φοβερά προιόντα, για γάλατα, δημητριακά και τυριά μιλάμε πάλι, αλλά σε διαφορετικές συσκευασίες, με διαφορετικά χρώματα και ονομασίες. Την πρώτη βδομάδα είχα αγοράσει πέντε διαφορετικά είδη μούσλι, έτσι, για να τα δοκιμάσω....

Το χόμπι μου διήρκεσε μερικές βδομάδες, στο τέλος όμως αποφάσισα να το κόψω, αφού πήρα μερικά κιλά και έχασα άπειρο δημιουργικό χρόνο σπαταλώντας τον χαζεύοντας στο supermarket από το οποίο έβγαινα πάντα ζαλισμένη και με πονοκέφαλο από τη χαοτική ποικιλία και το κουραστικό τεχνητό φως.