TESCO

Την πρώτη φορά που έτυχε να ζήσω σε πόλη με supermarket της αλυσίδας TESCO το επισκέφθηκα τέσσερις φορές σε μια βδομάδα για να κάνω τα ψώνια της βδομάδας. Το εικοσιτετράωρο ωράριό του σε συνδυασμό με τα καινούρια προιόντα, που ήταν διαφορετικά από αυτά της χώρας μου, αποδείχτηκε εκρηκτικός μηχανισμός που απογείωσε τα καταναλωτικά μου αισθήματα.

Μου φάνηκε εξωφρενικά βολικό που δεν έπρεπε να καταπιεστώ καθόλου για την ώρα που θα επέλεγα να κάνω τα ψώνια μου. Έτσι πήγαινα πάντα μεταμεσονύκτιες ώρες και το θέαμα που αντίκρυζα εκεί ήταν απίστευτο: το supermarket ήταν φυσιολογικά γεμάτο όλες τις ώρες πράγμα που ενίσχυε το αίσθηση της απώλειας του χρόνου. Στο supermarket, άλλωστε, ο χρόνος καταργείται. Δεν ελέγχεις τί ώρα είναι έξω, καθώς δεν έχεις επαφή με αυτό. Επίσης, η απίστευτη πληροφορία και ποικιλία σε οδηγεί στο να ξεχαστείς χαζεύοντας. Έκανα το τεστ σε διάφορες ώρες και μέρες, μεσάνυκτα, χαράματα, κυριακές και αργίες και τους πιθανούς τους συνδυασμούς αλλά ποτέ δεν κατάφερα να το βρω άδειο από κόσμο.

Από την άλλη, με ενθουσίασαν τα προιόντα που ήταν ξένα και νέα στα μάτια μου. Όχι ότι ήταν τίποτα το φοβερά προιόντα, για γάλατα, δημητριακά και τυριά μιλάμε πάλι, αλλά σε διαφορετικές συσκευασίες, με διαφορετικά χρώματα και ονομασίες. Την πρώτη βδομάδα είχα αγοράσει πέντε διαφορετικά είδη μούσλι, έτσι, για να τα δοκιμάσω....

Το χόμπι μου διήρκεσε μερικές βδομάδες, στο τέλος όμως αποφάσισα να το κόψω, αφού πήρα μερικά κιλά και έχασα άπειρο δημιουργικό χρόνο σπαταλώντας τον χαζεύοντας στο supermarket από το οποίο έβγαινα πάντα ζαλισμένη και με πονοκέφαλο από τη χαοτική ποικιλία και το κουραστικό τεχνητό φως.